|
İLKEL DÜNYA ORTAMI VE
PROTEİNLER
Daha önce saydığımız bütün tutarsızlıklarına rağmen evrimciler,
aminoasitlerin ilkel dünya ortamında kendi kendilerine
nasıl oluşabildikleri sorusunu, Miller deneyi ile geçiştirmeye
çalışırlar. Bu uydurma deneyle sözkonusu sorunun çoktan
çözülmüş olduğu gibi bir izlenim vererek bugün bile insanları
yanıltmaya devam etmektedirler.
Ancak canlılığın kökenini rastlantılarla açıklama çabasının
ikinci aşamasında, evrimcileri, aminoasitlerin oluşumuyla
kıyaslanmayacak derecede büyük bir problem beklemektedir:
"Proteinler". Yani yüzlerce farklı aminoasitin belirli
bir sıra içinde birbirlerine eklenerek oluşturdukları
canlılığın yapıtaşları.
Proteinlerin doğal şartlarda tesadüfen oluştuklarını
öne sürmek, aminoasitlerin tesadüfen oluştuklarını öne
sürmekten çok daha akıl ve mantık dışı bir iddiadır.
Aminoasitlerin, proteinleri oluşturmak üzere uygun dizilimlerde
tesadüfen birleşebilmelerinin matematiksel imkansızlığını
az önce olasılık hesapları ile inceledik. Şimdi ise
protein oluşumunun kimyasal olarak da ilkel dünya koşullarında
mümkün olmadığını göreceğiz.
SUDA PROTEİN SENTEZLENMESİ MÜMKÜN
DEĞİLDİR
Aminoasitler protein oluşturmak üzere kimyasal olarak
birleşirken, aralarında "peptid bağı" denilen özel bir
bağ kurarlar. Bu bağ kurulurken bir su molekülü açığa
çıkar.
Bu durum, ilkel hayatın denizlerde ortaya çıktığını
öne süren evrimci açıklamayı kesinlikle çürütmektedir.
Çünkü, kimyada "Le Châtelier" kanunu olarak bilinen
kanuna göre, açığa su çıkaran bir reaksiyonun (kondansasyon
reaksiyonu) su içeren bir ortamda sonuçlanması mümkün
değildir.
|

Miyoglobin isimle proteinin üç boyutlu yapısı.
|
Sulu bir ortamda bu çeşit bir reaksiyonun gerçekleşebilmesi,
kimyasal reaksiyonlar içinde "oluşma ihtimali en düşük
olanı" olarak nitelendirilir.
Dolayısıyla, evrimcilerin hayatın başladığı
ve aminoasitlerin oluştuğu yerler olarak belirttikleri
okyanuslar, aminoasitlerin, bir sonraki aşamada, birleşerek
proteinleri oluşturması için kesinlikle uygun olmayan
ortamlardır. Richard E. Dickinson Scientific American'da
şöyle yazar:
Eğer protein ve nükleik asit polimerleri
öncül monomerlerden oluşacaksa polimer zincirine her
bir monomer bağlanışında bir molekül su atılması şarttır.
Bu durumda suyun varlığının polimer oluşturmanın aksine
ortamdaki polimerleri parçalama yönünde etkili olması
gerçeği karşısında, sulu bir ortamda polimerleşmenin
nasıl yürüyebildiğini tahmin etmek güçtür.37
Öte yandan, evrimcilerin bu gerçek karşısında ağız değiştirip,
ilkel hayatın karalarda oluştuğunu öne sürmeleri de imkansızdır.
Çünkü ilkel atmosferde oluştukları varsayılan aminoasitleri
ultraviyole ışınlarından koruyacak yegane ortam denizler
ve okyanuslardır. Aminoasitler karada ultraviyole yüzünden
parçalanırlar. Le Chatelier prensibi ise denizlerdeki
oluşum iddiasını çürütmektedir. Bu da evrim açısından
bir başka çıkmazdır. |